Pytyja spod dębów trzech
poniedziałek, 09 stycznia 2006
Le Serpent Rouge

Oto jeden z przedziwnych dokumentów, znany pod nazwą "Le Serpent Rouge" (Czerwony Wąż), mający związek z tajemnicą kościoła w Rennes-le-Chateau. Został ogłoszony 17 stycznia 1967 roku we Francji jako jeden z papierów "Prieuré Documents". Trzeba zaznaczyć, że jego autentyczność jest podważana, lecz jednocześnie nikt jak dotąd tego nie dowiódł. Zamieszczam moje tłumaczenie tego wielce zastanawiającego tekstu.

Czerwony Wąż

1. Wodnik
Jakież dziwne są manuskrypty tego Przyjaciela, wielkiego podróżnika po nieznanym, one do mnie przyszły oddzielnie, tymczasem tworzą jedną całość dla tego, kto wie, że kolory tęczy (dosł. łuku na niebie) dają jednolitą biel, lecz dla Artysty, który pod swym pędzlem łączy sześć odcieni swej magicznej palety, wytryskuje czerń.

2. Ryby
Ten Przyjaciel, jak wam go przedstawić? Jego imię pozostanie tajemnicą, ale jego liczba jest tą ze sławnej pieczęci. Jak wam go opisać? Może jako sternika niezniszczalnej arki, niewzruszenie niczym kolumna na swej białej skale badawczo wpatrzonego około południa poza czarną skałę.

3. Baran
W mej doświadczanej pielgrzymce, próbowałem torować sobie drogę szpadą poprzez splątaną roślinność drzew, chciałem dotrzeć do miejsca, gdzie mieszka uśpiona PIĘKNA, w której pewni poeci widzą KRÓLOWĄ zaginionego królestwa. W desperacji w odnajdywaniu drogi, pergaminy tego Przyjaciela stały się dla mnie nicią Ariadny.

4. Byk
Dzięki niemu, odtąd miarowym krokiem i ostrym okiem, mogłem odkryć rozrzucone sześćdziesiąt cztery kamienie o kształcie doskonałego sześcianu, które Bracia PIĘKNEJ z czarnego lasu uciekając przed pogonią uzurpatorów rozsiali na drodze, kiedy uchodzili z białej Twierdzy.

5. Bliźnięta.
Zgromadzić rozrzucone kamienie, posługiwać się ekierką i kompasem, aby odnaleźć znów regularny porządek, szukać linii południka idącej ze Wschodu na Zachód, potem patrząc z Południa ku Północy, w końcu we wszystkich kierunkach, aby odnaleźć poszukiwane rozwiązanie, uczyniwszy stację naprzeciw czternastu kamieni tworzących krzyż. Okrąg stał się pierścieniem* i koroną, i jego diadem tej KRÓLOWEJ Zamku.

6. Rak.
Płytki z kostek mozaiki świętego miejsca mogłyby być na zmianę albo białe albo czarne, i JEZUS jako ASMODEUSZ mógłby obserwować ich ułożenie, zdawało mi się, że jestem niezdolny widzieć szczyt, gdzie umiejscowiono kryjówkę cudownej uśpionej. Nie będąc HERKULESEM magicznej mocy, jak rozszyfrować tajemnicze symbole wygrawerowane przez świadków przeszłości. W świątyni jednak znajduje się kropielnica, fontanna miłości obfitująca w wierzących, przypominając te słowa: "TYM ZNAKIEM go ZWYCIĘŻYSZ".

7. Lew
Tej, którą pragnąłem uwolnić, wznosiły się ku mnie opary woni, które przepoiły nagrobek. Niegdyś jedni zwali ją: IZIS, królową dobroczynnych źródeł, PRZYJDŹCIE DO MNIE WSZYSCY, KTÓRZY CIERPICIE I UGINACIE SIĘ POD CIĘŻAREM, A JA WAM PRZYNIOSĘ ULGĘ, inni: MAGDALENĄ, ze sławną wazą pełną uzdrawiającego balsamu. Nowicjusze znają jej prawdziwe imię: NOTRE DAME DES CROSS*. (Nasza Pani od Pastorałów).

* la crosse znaczy pastorał, le cross - zagięty na końcu kij, kostur, lub kolba strzelby. Crosser znaczy zaś popychać kogoś, pomiatać kimś. Słowo to sugeruje być może jeszcze ukryte wyrazy, np. Croix, Rose (Krzyż, Róża). Po angielsku Cross znaczy Krzyż.

8. Panna
Byłem jak pasterze ze sławnego malowidła POUSSIN`a, zakłopotany wobec zagadki: "ET IN ARCADIA EGO..."! Czy to głos krwi ukazał mi obraz miniony dotyczący przodków. Tak, światło inspiracji zalało mój umysł. Ujrzałem ponownie, zrozumiałem! Poznałem teraz tę mityczną tajemnicę. I cud, gdy w chwili skoku czterech jeźdźców kopyta jednego z koni zostawiły cztery odbicia na kamieniu, oto znak, który DELACROIX umieścił na jednym z trzech obrazów z Kaplicy Aniołów. Oto siódma sentencja, którą jakaś ręka nakreśliła: "WYCIĄGNIJ MNIE Z BŁOTA I NIE POZWÓL MI PÓJŚĆ W NIM NA DNO". Dwa razy IS, balsamowana i balsamująca, cudowna waza wiecznej Białej Pani od Legend.

9. Waga
Rozpoczęta w ciemnościach, moja podróż mogła się zakończyć tylko w Świetle. W oknie zrujnowanego domu wpatrywałem się w zamyśleniu w drzewa obdarte przez jesień aż do samych czubków. Krzyż wierzchołka wynurzył się w południowym słońcu, on był czternasty i największy ze wszystkich ze swymi 35 centymetrami. Oto właśnie zaiste ma moją wieżę jeździec na boskim rumaku konno przebywający otchłań.

10. Skorpion
Niebiańska wizja temu, kto mi przypomni cztery dzieła Em. SIGNOL`a wokół linii Południka, na tym samym chórze świątyni, skąd promieniuje źródło miłości jednych dla innych, zwracam mimochodem swój wzrok na różę od P ku tej z S, potem z S do P... i spirala w moim umyśle staje się niczym monstrualna ośmiornica wydalająca swój atrament, ciemności absorbują światło, mam zawrót głowy i kładę moją rękę na mych ustach przygryzając instynktownie jej wnętrze, być może jak OLIER* w swej trumnie. Złorzeczenie, rozumiem prawdę, ON OMINĄŁ, lecz jemu także czyniąc DOBRO, w ten sposób że xxxxxxxx TEN z kwietnego grobowca. Lecz ilu plądrowało DOM, zostawiając tylko zabalsamowane zwłoki i liczne metale, których nie potrafili unieść. Co za dziwna tajemnica jest ukryta w nowej świątyni SALOMONA, zbudowanej przez dzieci Świętego WINCENTEGO?

* OLIER zawiera te same litery co słowo Le Roi (Król).

11. Wężownik/Wąż
Przeklinając profanatorów ich popiołów i tych, którzy idą w ich ślady, wychodząc wracam z otchłani, gdzie utonąłem, spełniając znak zgrozy: "Oto tu jest dowód, że poznałem tajemnicę pieczęci SALOMONA, którą xxxxxxxxxxx tej KRÓLOWEJ odwiedziłem tajemne miejsca zamieszkania." Zwróć uwagę, Drogi Czytelniku, żeby nie dodać ani nie ująć nawet joty; medytuj, Medytuj jeszcze, podła podstawa mych słów xxxx zawiera być może najczystsze złoto.

12 Strzelec
Gdy powróciłem wówczas znów na białe wzgórze, niebo otwarłszy swe bramy, zdało się dawać mi odczuć swą obecność przy mnie, stopy w wodzie jak tego, który ma dopiero być ochrzczony, skierowały mnie znów ku wschodowi, naprzeciw siebie ujrzałem rozwijającego się bez końca ze swych zwojów, potwornie ogromnego CZERWONEGO WĘŻA wzmiankowanego w pergaminach, słono i gorzko, ogromne zwierzę uwolnione z łańcucha przepowiada pieszemu z tej białej góry, czerwone z gniewu.

13. Koziorożec
Moja emocja stała się wielka, "WYCIĄGNIJ MNIE Z BŁOTA" powiedziałem, i moje przebudzenie było natychmiastowe. Chciałbym wam powiedzieć w rezultacie, że to był sen, który miałem 17 STYCZNIA, w święto Świętego SULPICJUSZA. Z powodu nadal trwającego mego pomieszania, zapragnąłem po namyśle zwyczajnie opowiedzieć wam bajkę PERRAULT'a. Zaiste otóż ta właśnie, Drogi Czytelniku, na stronach, które wynikają ze skutków jednego snu, kołyszącego mnie w świecie dziwnie nieznanym. Dla tego, który PRZECHODZI MIMO CZYNIĄC DOBRO! 

(tłum. E.Seydlitz) 

Skarb

Oto krótka relacja spisana w XIV wieku przez urzędnika kościoła Renne-le-Chateau, Guillaume`a de Mosset`a.

"Czterej mnisi z Opactwa Boulbonne de l'Ariege, Raymond Fenouil, Armand Giffre, Bernard Aynier i Bertrand de Cahusac nudzili się w swoim krużganku. Świat, który opuścili stracił dla nich wszelką atrakcyjność. Byli naiwni, ciekawi, chciwi i żądni bogactwa. Byli przesądni, wierzyli w alchemię, w zaklęcia i czary. Powrócili ze sztabami złota i pozostawili w ukryciu ogromne bogactwa w zaklętych jaskiniach. Urzędnik Rieux, Guillaume de Mosset, ich wspólnik, zezwolił opowiedzieć o tym, co tam zamknięte, że istnieje tajemnicza góra obok Limoux, która kryje nieskończenie duży skarb, chroniony przez wróżkę."

Rybie drzewo

Kielich Graala przywiózł do Anglii Józef z Arymatei. Straż przy nim przejął jego syn Jozefat. Po jego śmierci nowym strażnikiem został jedyny z synów Brona, który ślubował czystość: Alen Gruby. Zwano go Bogatym Rybakiem, ponieważ potrafił wykarmić jedną rybą grzeszników, niegodnych posilać się z Graala. Przydomek Bogatego Rybaka przeszedł na następców Alena.
Jego brat Jozua poślubił córkę króla Alfasa. Od niego wywodzi się dynastia Królów Bogatych Rybaków. Alfas wybudował dla Graala zamek Korbenik. Kiedy zasnął podczas ukazania się Graala zjawa przebiła mu włócznią udo. Kilka dni potem zmarł, jak również Alen.

Zmarł, gdyż Alen i Jozua byli jedną i tą samą osobą.
Ktoś, kto ślubował czystość nie mógł się ożenić w mniemaniu Niewtajemniczonych, a tym bardziej mieć dzieci, dlatego rozdzielono ich w opowieści, aby nie gorszyć maluczkich. Zaśnięcie oznacza utratę świadomości, Wiedzy, uwagi duchowej, z którą można robić wszystko na tym świecie, nie będąc skalanym. Chwila nieuwagi sprawiła, że zaatakował go Mrok. Odtąd dynastię Królów Rybaków prześladuje określona klątwa. Ma ona związek z seksem, sądząc po ranie ud. Znawcy tematu mówią o kastracji, bądź bezpłodności. Być może tak, ale równie dobrze mogłaby to być na przykład orientacja biseksualna, a z czasem wyłącznie homoseksualna.

Lambor, praprawnuk Alena zginął w magiczny sposób od miecza króla sąsiedniego kraju. Odtąd oba kraje stały się jałowe.
Po Lamborze tron objął jego syn, Pellehan. Podczas bitwy w Rzymie został ranny w oba podudzia i od tej pory nazywano go chromym królem. Mógł go uzdrowić jedynie Galahad, syn córki jego syna, Pellesa, tj. wnuk.

Być może bitwa dotyczyła wprowadzenia celibatu. To było prawdziwe wyzwanie dla Poszukujących Prawdy i Mocy.

Kolejny król Rybak, Anfortas zakochał się w pięknej zuchwałej dziewczynie Orgeluzie i przez nią został ciężko ranny w oba podudzia.

Zuchwała dziewczyna może być animą, która opętała zniewieściałego mężczyznę. To także feministka, nie pragnąca męża, ani uległości wobec mężczyzny, który z tego powodu nie potrafi się odnaleźć. Opowieść wydaje się bardzo współczesna...

Rana nie goiła się, król błagał o śmierć, lecz podawany mu cudowny pokarm z Graala podtrzymywał go przy życiu w nieustannym bólu i rozpaczy. W jego kraju zapanował nieurodzaj. Anfortas mógł zostać uwolniony od cierpienia przez najlepszego rycerza okrągłego stołu, który zdoła dotrzeć do Zamku Graala i współczująco spytać podczas uczty komu służy Graal. Tylko wtedy Król Rybak miał przekazać objawienie prawdy o Jezusie rycerzowi, mianując go tym samym nowym strażnikiem (panem) Graala, a sam z ulgą umrzeć.

Umrzeć w tym wypadku to jest rozwiązać potępieńczą klątwę, która spoczęła na jego rodzie. Wydostać się ostatecznie z tego świata i wszystkich innych światów.

Opowieść o Anfortasie wprowadza nowe szczegóły do tego jaką istotą był Król Rybak, jakie cechy miała jego "rasa".
Miał on bowiem rodzeństwo.
Jeden z jego braci posiadał moc niewidzialności i wykorzystując ją zabijał skrycie swoich przeciwników rycerzy.

Był wampirem, który w niewidzialny sposób podłączał się pod siły życiowe nieświadomych poszukiwaczy Graala i pozbawiał ich z czasem całkowicie możliwości działania. Symbolizował zatem podświadomość, czerpiącą energię ze świata materialnego.

Inny brat króla Rybaka mieszkał w pobliżu Zamku Graala jako pustelnik Trewricent. Jego pustelnia nazywała się Fontan la salvasche i składała się z dwóch jaskiń, w jednej było jego mieszkanie, w drugiej biblioteka i kaplica.

Symbolizuje on zdolność zdobywania duchowej Wiedzy we śnie i w modlitwie, którą posiada ciało astralne i subtelne. Umożliwia ona przypomnienie sobie Wiedzy w każdym życiu, reagowanie na przypomnienia i działanie w zgodzie z zakodowanym w podświadomości Programem.

Anfortas miał także siostrę, Repanse de szua, która była strażniczką Graala. Oddała swoją rękę Feirefizowi, poganinowi, który się ochrzcił, aby móc ujrzeć Graala podczas uczty. Pojechała z mężem do jego kraju na Wschodzie, a wraz z jej przybyciem tam zmarła pogańska żona Feirefiza, Sekundilia.

Kobiety symbolizują duszę, posiadającą zjednoczoną świadomość wszystkich swoich dotychczasowych i przyszłych form, która ma zdolność powielania się dowolną ilość razy.

Oboje stali się rodzicami księdza Jana, którego potomkowie wszyscy nosili to samo imię.

I tak, Jan, niczym ukochany uczeń Jezusa pozostawał nieśmiertelny, ponieważ to samo imię oznacza przenoszenie tej samej tożsamości w kolejnych ciałach fizycznych...

Trzeba wspomnieć także koniecznie o Cieniu...

Otóż pod Zaklętym Zamkiem, wybudowanym przez Klinszora, rycerz Gawan spotkał tajemniczego jednonogiego człowieka. Był to sam Klinszor, czarodziej, który poświęcił się magii po tym, jak przyłapany in flagranti z sycylijską królową został wykastrowany przez jej męża. Odtąd największą satysfakcję sprawiało mu niszczenie szczęścia innych. Badacze Graala uważają go za mroczne alter ego samego Anfortasa, o czym świadczy brak nogi, symbolicznie oznaczający to samo co rana podudzia. Zwycięskie starcie i pokonanie Klinszora w walce gwarantowało rycerzowi, który tego dokona, że zostanie nowym panem zamku Graala.

Kasjopejańskie pogaduszki

1.
Cassio:  Now folks, remember: Rennes-le-Chateau is a means, not an end. Sort of like unlocking the trunk, expecting to find the gold, and merely finding a map.

(Teraz ludzie zapamiętajcie:  Rennes-le-Chateau to środek do celu [sposób], a nie cel [koniec]. To coś takiego jak otwarcie kufra i oczekiwanie, że odnajdzie się złoto, a znajduje się jedynie mapę).
 
Q: The six mountains at Rennes-le- Chateau form a natural pentagon surrounded by a circle. This reminds me of ancient spell-casters surrounding themselves with a circle when summoning spirits or demons. Was this area set up as a giant gateway or place of summoning?

(Sześć wzniesień wokół  Rennes formuje naturalny pentagram, otoczony kołem. To mi przypomina kręgi magiczne, którymi otacza się przy wywoływaniu duchów, bądź demonów. Czy ten obszar to nie jest olbrzymia brama wjazdowa lub miejsce wywoływania, wzywania (duchów)?

Cassio: Gateways occur where the conditions are right.

(Wjazd trafia się, kiedy warunki są dobre)

Q: Is this area a gateway? 

(Czy ten obszar to wjazd?)

Cassio: Window.

(Okno)

2.

Q: Could you define for us a 'window?

(Czy moglibyście zdefiniować nam "okno"?)

Cassio: Convergence; opening to alternative states via energy grid points.

(Zbieżność [konwergencja]; otwiera na alternatywne stany dzięki energii punktów siatki [sieci]).

Q: Are windows where you can pass back and forth? Moving between realms?

(Czy przez te okna można przechodzić tam i z powrotem ? Poruszać się między światami?)

Cassio: It is possible.

(To jest możliwe)

Q: How does a window differ from a 'portal?'

(W czym to okno różni się od "portalu"?)

Cassio: Window is open, portal is crafted.

(Okno jest otwarte, portal jest uczyniony dla statków [jest tu zagwozdka - craft to statek, samolot, a końcówka -ed  to forma dokonana czasownika. Inne znaczenia craft: rzemiosło, umiejętność, zręczność, przebiegłość])

Q: A window is naturally occurring portal?

(Czy okno jest naturalnie występującym portalem? W takim razie portal jest sztuczny w jakiś sposób)

Cassio: Close.

(Blisko)

Q: Does a window remain open all the time, or does it open and close for various reasons.

(Czy to okno pozostaje otwarte cały czas, lub czy otwiera się i zamyka z różnych przyczyn?)

Cassio: Closer to latter.

(Bliżej tego drugiego)

Q: What determines its opening and closing?

(Co determinuje otwarcia i zamknięcia?)

Cassio: Frequency.

(Częstotliwość)

Q: Frequency of what?

(Częstotliwość czego?)

Cassio: Energy patterns.

(Wzoru energii)

Q: Frequency patterns of the area itself, or of people, or of people in interaction with the area?

(Wzoru energii tego obszaru, czy ludzi, którzy wchodzą w kontakt z tym obszarem?)

Cassio: Former.

(Poprzednie. [chyba chodzi o pierwszą odpowiedź - energię obszaru])

Q: What could occur to change the frequency of the area?

(Co musi nastąpić, by zmieniła się częstotliwość tego obszaru?)

Cassio: EM pulse.

(Impuls elektomagnetyczny)

Q: Where do these EM pulses originate from?

(Skąd pochodzą te impulsy elektromagnetyczne?)

Cassio: They are transmutable.

(Są zdolne do przemiany)

Q: Transmutable from what?

(Przemiany z czego?)

Cassio: Not online.

(Nie w tę stronę)

Q: What?

(Co?)

Cassio: Your assumptions get you lost.

(Twoje przypuszczenia cię zgubią)

3.
Q: Jay Weidner correct that there is something in the south of France that is very, very evil? Is he correct in this assessment of the situation?

(Czy  Jay Weidner ma rację, że jest coś bardzo, bardzo złego w południowej Francji? Czy dobrze ocenił sytuację?

Cassio: Not really.  But those guarding the secrets might be termed as such.  Also they wish to make others think thus.  Machiavelli! .

(Nie do końca. Choć ci, którzy strzegą sekretów mogą być postrzegani w taki sposób. Także chcą, aby inni tak myśleli. Makiawelli!)

(Z sesji channelingowej)

1 ... 11 , 12